تاریخچه ولنتایم یا سپندار مذگان
"در سده سوم ميلادي در روم باستان ، فرمانروايي بوده است
بنام کلوديوس دوم. او باور بر این داشته که سربازي خوب خواهد
جنگيد که مجرد باشد. از اين رو ازدواج را براي سربازان امپراطوري
روم قدغن مي کند و هيچ کس جرات کمک به ازدواج
سربازان را نداشته.
ولي کشيشي به نام والنتيوس(ولنتاين)،مخفيانه عقد سربازان
رومي را با
دختران محبوبشان جاري مي کرد.کلوديوس دوم از اين جريان خبردار
مي شود و دستور مي دهد که والنتاين را به زندان بيندازند و به جرم
جاري کردن عقد عشاق،با قلبي عاشق اعدام مي شود...بنابراين
او را به نام فدايي وشهيد راه عشق مي دانند و از آن زمان نهاد
و سمبلي مي شود براي عشق !!! "
اما باید بدانید در ايران باستان، 23 قرن قبلتر از مسیحیان
روزي موسوم به روز عشق بوده است!
جالب است بدانيد كه اين روز در تقويم جديد ايراني دقيقا
مصادف است با 29 بهمن، يعني تنها 3 روز پس از والنتاين
فرنگي! اين روز "سپندار مذگان" يا "اسفندار مذگان" نام داشته است.
" فلسفه بزرگداشتن اين روز به نام "روز عشق" در ایران..
طبق سالنامه زرتشتى، روز اسفند از ماه اسفند يعنى
پنجمين روز از اين ماه (5 اسفند) و بنا بر تقويم
امروزى (هجري خورشيدي)29 بهمن ماه روز
سپاسدارى از جايگاه زنان ومادران است.براساس
سنت باستانى، مردان و فرزندان در روز سپنته آرمئى تى
كه مظهر ايمان، مهر ،عشق ، محبت و حامى زنان نيك
است، به همسران و مادران خود هدايايى تقديم مى كنند و
برگزارى مراسم جشن و سرور در اين روز ضرورى
است.به اين ترتيب از محبت و مهربانى زنان سپاسگزارى مى شود.
در اين روز ويژه انجام كارهاى خانه به عهده مردان
است و زنان با پوشيدن لباس هاى نو، مورد تكريم قرار مى گيرند.
در مراسم جشن اسفندگان در آيين ايراني همچنين زنان پاكدامن و
پرهيزگار كه به تربيت فرزندان نيك پرداخته اند و اين فرزندان
به عنوان شخصى نيك شناخته شده اند، تشويق مى شوند .
سپندار مذگان ، جشن زمين و گرامي داشت
عشق است که هر دو در کنار هم معنا پيدا مي کردند.
در اين روز زنان به شوهران خود با محبت هديه مي دادند.
مردان نيز زنان و دختران را بر تخت شاهي نشانده،
به آنها هديه داده و از آنها فرمانبرداري مي کردند. "
ايرانيان تنها مردمي بودند که در تمام افسانه ها،
اساطير و داستانهاي ملموس و غيرملموس دور يا نزديک،
شادمان ترين مردم شناخته شده اند. ايرانيان قديم براي تولد
هرماه و روز و هفته خود جشني داشتند که همه به يکديگر مهر مي ورزيدند.
شايد به همين دليل
ايران کشور آيين مهرورزي نام گرفته است.
+ نوشته شده توسط مهدي عسگري در چهارشنبه بیست و سوم بهمن 1387 و ساعت
13:24 |